ما قالَ « لا » قَطُّ إِلّا فى تَشَهُّدِهِ * لَوْلَا التَّشَهُّدُ كانَتْ لائُهُ نَعَمُ « 1 » عَمَّ الْبَرِيَّةِ بِالْإِحْسانِ فَانْقَشَعَتْ * عَنْهَا الْغَيابَةُ لا هَلْقٍ وَلا كَهِمُ « 2 » مِنْ مَعْشَرٍ حُبُّهُمْ دينٌ وَبُغْضُهُمُ * كُفْرٌ وَقُرْبُهُمْ مُنْجىٍ وَمُعْتَصَمٌ « 3 » لا يَسْتَطيعُ جَوادٌ بُعْدَ غايَتِهِمْ * وَلا يُدانيهِمْ قَوْمٌ وَإِنْ كَرُمُوا « 4 » هُمُ الْغُيُوثُ إِذا ما أَزِمَّةٌ أَزِمَتْ * وَالْاسْدُ اسْدُ الشَّرى وَالْرأْىُ مَحْتَدِمٌ « 5 » لا يَنْقُصُ الْعُسْرُ بَسْطاً مِنْ أَكُفِّهِمُ * سِيَّانَ ذلِكَ إِنْ أَثِرُوا وَإِنْ عَدِمُوا « 6 » يَسْتَدْفَعُ السُّوءَ وَالْبَلْوى بِحُبِّهِمْ * وَيَسْتَرِب بِهِ الْاحسانُ وَالنِّعَمُ « 7 » مُقَدَّمٌ بَعْدَ ذِكْرِ اللَّهِ ذِكْرُهُمُ * فى كُلِّ بُدْءٍ وَمَخْتُومٌ بِهِ الْكَلِمُ « 8 »

--> ( 1 ) - هرگز جز در تشهد نمازش « لا » « نه » نگفت و اگر تشهد چنان نمىبود آن « لا » هم به « نعم » « آرى » تبديل مىگشت . ( 2 ) - احسان او همهء انسانها را در بر گرفته و از اين رو ظلمت رخت بر بسته است و ستم و بيمى وجود ندارد . ( 3 ) - او از خاندانى است كه محبّت ايشان دين ، و دشمنى با آنان كفر و نزديكى كردن با آنها دژ و پناهگاه است . ( 4 ) - هيچ بخشنده‌اى به قله كرم و نهايت جود و بخششگرى آنان نمىرسد و هيچ قومى هر قدر هم كه بخشش كنند ، با ايشان برابرى نتوانند كرد . ( 5 ) - اينان به گاه بحرانهاى سخت ، بارانهاى رحمتند و به گاه نبرد ، شيران ژيان معركه‌اند . ( 6 ) - سختى معيشت آنان ، دستان بخششگرشان را از بخشش نمىكاهد و اين گشاده دستى در حالت توانگرى و تنگدستى براى آنان يكسان است . ( 7 ) - بدى و بلا به محبّت ايشان دفع گردد و احسان و نعمت به لطف محبّت ايشان افزونى گيرد . ( 8 ) - در هر آغازى پس از ذكر نام خدا ، نام ايشان مقدّم است و هر كلام به نام آنان پايان يابد .